Μερικές φορές μας δίνεται η δυνατότητα να ζήσουμε ξεχωριστές στιγμές που μας σημαδεύουν περίεργα. Στιγμές που σε κάνουν να βουρκώνης και να αναρωτιέσαι το γιατί.
Σήμερα έζησα μια τέτοια εμπειρία . Δεν είχα βρεθεί ξανά σε χειροτονία και η όλη "διαδικασία" με "αγγιξε". Η ταπεινοφροσύνη της ομηλίας του Πατέρα Σπυρίδωνα , η γνώμη του για το θέμα της πίστης στις σημερινές συνθήκες και γενικά η μεγάλη περιεκτικότητα σε μηνύματα σε μια ολιγόλεπτη ομηλία ήταν κάτι που ξεχώρησε σε όλη την διαδικασία πράγμα που αναγνώρισαν όλοι.
Ας με συγχωρέσει για αυτή την ανάρτησή μου ,(γιατί είμαι σίγουρος ότι δε θέλει "διαφήμιση" ,όλοι γνωρίζουν ποιός και τι είναι) αλλά δεν μπορούσα να μην πληροφορήσω όσους διαβάζουν αυτό το μπλόγκ τα συναισθήματα (που ακόμα προσπαθώ να εξηγήσω)και την πρωτόγνωρη εμπειρία που ένιωσα.
Το Άξιος ίσως είναι μικρή λέξη σε νόημα για να αξιολογήσουμε ανθρώπους που αφιερώνουν την ζωή τους για ένα σκοπό οποιοσδήποτε και αν είναι αυτός, ιδιαίτερα δε όταν είναι δύσκολος και δοκιμάζονται καθημερινά και θα δοκιμάζονται σε όλη τους τη ζωή.
Μέχρι όμως να βρεθεί άλλη λέξη που να περιέχει κάτι περισσότερο ας την αναφέρουμε
Δεν θα επεκταθώ άλλο . Πάτερ Σπυρίδωνα σ'ευχαριστώ για το σημερινό.
(Μην ξεχάσουμε και τα μελισσάκια μας)
Ξέχασα να αναφέρω ότι εκεί γνώρισα και προσωπικά τον συνάδερφό μας Διονύση. (Θα τα πούμε σε άλλο "επίπεδο")
Διαβάστε περισσότερα...
